‫آنچه در "راه بازگشت به خانه" گذشت......
‫معرکه بودین
‫آره. واقعا عالی بود، هان؟
‫خیلی چیزها هست که ‫باید حلشون کنم.
‫ولی کت، من تا ابد منتظر نمی‌مونم.
‫میخوام استخدامت کنم
‫و از اطلاعاتی که داری ‫واسه مزرعه‌ام استفاده کنم.
‫کاملاً مشخصه که ‫قلب کولتون متعلق به دله.
‫صبر کنید، اون داخل آدم هست!
‫- ممنونم که برادرم رو نجات دادی ‫- همه‌اش تقصیر منه
‫تو هم همون کسی رو دیدی ‫که من دیدم؟
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫چطوری این وضع رو درست کنیم؟
‫نمیدونم
‫ولی مجبوریم.
‫بابا.
‫بابا اینجا بود، جیک چطوری؟
‫نمیدونم
‫ولی اون جونم رو نجات داد، کت.
‫هیچ‌کدوم اینا نباید اتفاق می‌افتاد
‫خیلی‌وقته که نبودیم. ولی چطوری بریم؟
‫نمیشه. ‫حداقل جفتمون نمیتونیم بریم
‫پدر نباید تنهایی ‫با این وضع سروکله بزنه.
‫اون آواره‌ست.
‫- من میتونم برم ‫- نه.
‫تو بمون، من میرم
‫من باید به کارهای مزرعه‌ی گودوین ‫رسیدگی کنم.
‫جیک، صبر کن. ‫ببین، میدونم که...
‫- این کار برات مهمه. ‫- آره! مهمه، کت.
‫پس بذار کاری که نیازه رو انجام بدم
‫مطمئنم تو هم اینجا باید ‫به یه چیزهایی رسیدگی کنی.
‫مردم شهر خونه و زمین رو به آتیش کشیدن؟
‫آره ولی سایرس گودوین بود که ‫کبریت رو روشن کرد.
‫چیزی در موردش شنیده بودی، دل؟
‫نه. کولتون مورخ خانوادگی بود
‫ولی حتی یه دفعه هم ‫چیزی از تاریخ این خانواده نگفت.
‫وقتی بابابزرگ نجاتت داد،
‫گفت آتیش‌سوزی تقصیر اون بوده؟
‫ولی نبوده. ‫کاملاً تقصیر گودوینه
‫و اون از این کارش پشیمون میشه. ‫قول میدم
‫جیکوب، اون مُرد ‫۲۰۰ ساله که مُرده.
‫- واسه من هنوز نمُرده ‫- باشه، آروم باش.
‫ببینید. اگه کولتون ‫به هر دلیلی احساس گناه کرده
‫این توضیح میده چرا تصمیم گرفته چه بخشی
‫از تاریخ خانوادگی رو به اشتراک بذاره ‫و چه بخشی رو مخفی نگه داره
‫بیشتر مخفی کرد تا اینکه به اشتراک بذاره
‫کت چه نقشه‌ای داره؟
‫داره به الایژا کمک میکنه ‫یه جایی واسه موندن پیدا کنه
‫دنبال برنامه‌ای واسه بازسازی دوباره‌اشه، ‫نمیدونم اصلاً ممکنه یا نه.
‫تنهایی داره این کار رو میکنه؟
‫سوزانا پیششه. ‫و توماس.
‫پس کولتون به سال ۱۸۱۴ و ۱۸۱۶ ‫سفر کرده.
‫و از کجا معلوم دیگه کجاها رفته؟
‫ولی کی این اتفاق براش افتاد؟
‫به نظر چند سالش بود؟ ‫يادته؟
‫جوون بود. ام...
‫کت وشلوار پوشیده بود. ‫مشکی بود، جلیقه داشت.
‫مراسم خاکسپاری ریک.
‫توی دریاچه دیدمش.
‫نمیخواست بپره داخل ‫تازه از سال ۱۸۱۶ برگشته بود.
‫اون موقع که همدیگه رو میشناختیم ‫داشته به گذشته سفر میکرده
‫ولی بهم نگفت.
‫به جمع ما خوش اومدی
‫مادربزرگ، خوبی؟ ‫چیکار میکنی؟
‫از نو شروع میکنم.
‫مادربزرگ، نه! ‫یه کم بیشتر زمان بده،
‫وسایل کولتون رو دور ننداز
‫دیگه نمیخوام با ارواح صحبت کنم. ‫دنبال حقیقتم
‫ازت میخوام به سال ۱۹۷۴ برگردی
‫و جواب پیدا کنی، ازت میخوام ‫این کار رو واسه سلامت روانم انجام بدی.
‫فکر کردم نمیخوای کاری به خاطراتت ‫داشته باشم.
‫خاطراتم دیگه بهم ریختن
‫باشه ببینم چی میتونم پیدا کنم.
‫«اگر باغ انگور در هر مرحله از رشد ‫آتش بگیرد،
‫خاک آلوده میشود.»
‫انگورهایی که رشد میکنند تا سال‌های آینده
‫دود و خاکستر را به همراه خواهند داشت
‫و نوشیدنی غیر قابل نوشیدن میشود.
‫من و تو قبلاً هم ‫دوران تاریکی رو پشت سر گذاشتیم.
‫آره.
‫ولی شانس آدم ته میکشه، توماس
‫اگه دیشب اوضاع بد پیش میرفت ‫اگه من و جیک
‫زنده نمیموندیم،
‫خانواده‌ام عمراً میتونستن خبردار بشین!
‫و اگه این توی دوران خودت اتفاق می‌افتاد؟
‫و اونجا اتفاقی برات می‌افتاد
‫منم خبردار نمیشدم.
‫و راهی نداشتم که خودم رو بهت برسونم.
‫شاید این آتیش سوزی یه تلنگر بود.
‫تا ابد نمیشه سرنوشت رو گول زد.
‫فکر کنم چیزی که کاشتی خوب جواب بده، لوئیس.
‫ولی یه بذر پیوندی خاصی از ویسکانسین هست
‫که ثابت شده توی زمستون مقاوم‌تره
‫تحت تأثیر قرار گرفتم
‫قبل اینکه شروع کنی، ‫خودتو وقف کار کردی
‫راستش برام جالبه.
‫تازه این سیستم آبیاری پیشرفته رو...
‫نصب کردم ‫این سیستم میتونه...
‫مقدار مناسبی از آب رو به تموم زمین برسونه
‫- شگفت انگیزه ‫- آره خطوط آبیاری آماده‌ست
‫و وقتی چاه حفر بشه ‫واسه کاشت نهال‌ها...
‫توی بهار آماده‌ایم. ‫می‌دونی، باید اینو بگم
‫باعث افتخارمه که داریم اینو ‫با همدیگه میسازیم، جیکوب.
‫دو خانواده‌ی بنیان‌گذار ‫به عنوان به تیم کار میکنن،
‫انگار به روزهای اولیه‌ی ‫پورت هیون برگشتیم.
‫و مطمئنم که رؤیای داشتن کارخونه‌ام رو...
‫به دست خوب آدمی سپردم.
‫بجنب، بیا برگردیم.
‫هی، میتونی باک رو پر کنی؟
‫بریم دفترم، یه سری کاغذبازی هست
‫که باید انجام بدی. ‫دوست دارم اگه موردی نداره
‫هفته‌ی آینده شروع کنیم.
‫- مشکلی نیست. ‫- عاليه
‫و اگه از این بزرگراه بریم
‫میتونیم گراند کانیون رو ببینیم. ‫باورنکردنیه
‫- بازم باورم نمیشه. ‫- باور کن، بچه جون.
‫- تو لایقشى. ‫- آلیس
‫برگشتی! اوه!
‫باورت نمیشه چی شده.
‫کولتون یه خبری داره که عمراً باورت بشه.
‫جی، واسه این دختر یه میلک‌شیک بیار
‫حداقل کاریه که میتونم ‫در ازای کمکی که کردی انجام بدم.
‫من کمک کردم؟ منظورت چیه؟
‫تهیه کننده عاشق نسخه‌ی آزمایشی شده، ‫همین الان بهمون خبر داد.
‫- چی؟ این عالیه ‫- ازم میخواد
‫به سان فرانسیسکو برم ‫تا نمونه‌ی آزمایشی رو درست حسابی ضبط کنیم
‫و آهنگ‌های دیگه‌ام رو نشونش بدم.
‫این ممکنه فرصت طلاییم باشه ‫تو هم همین‌طور.
‫- من؟ ‫- اون عاشق صدات شده.
‫می‌خواد تو هم باهام بیای ‫نظرت چیه؟
‫با همدیگه اجرا کنیم، ‫آهنگ بنویسیم؟
‫میخوام، ولی نمیتونم
‫ولی ما سه نفر با همیم.
‫با ماشین میریم سان فرانسیسکو. ‫توی موهامون گل میذاریم.
‫- تو هم میری؟ ‫- آره معلومه.
‫این بلیتم واسه رفتن از اینجاست.
‫چه راه فرار بهتری از اینکه ‫طرفدار پروپاقرص کولتون لندری باشم؟
‫میچسبم به خود گروه
‫فکر کنم میلک‌شیکت آماده‌ست.
‫ممنونم، جی.
‫شرمنده، اوی یه کم هیجان داره.
‫فرصت فوق العاده‌ایه، ‫ولی فکرش رو نمیکردم.
‫همچین چیزی پیش بیاد
‫آره، این مطمئناً مسیر جدیدیه.
‫ولی امیدوارم به دلایلا ختم بشه.
‫واقعاً؟
‫اگه موفق بشم، حسابی پول دربیارم
‫شاید پدر و مادرش قبول کنن که من ‫لیاقت دخترشون رو دارم.
‫از وقتی رفته خبرش رو نداری؟
‫نه، ولی... تسلیم نمیشم.
‫پس...
‫برگردیم که سفر جاده‌ای خفنمون رو ‫برنامه‌ریزی کنیم؟
‫باید برم خونه
‫ببینم مادربزرگ موفق شده ‫مامان رو راضی کنه یا نه.
‫،آره اون زیاد از این بابت راضی نیست.
‫ولی من باید برم، نه؟
‫همون‌طور که گفتم، تسلیم نمیشم
‫هی. میشه منو برسونی؟
‫- آره. ‫- صبر کن، نه
‫تازه برگشتی پیشم. ‫یه چیزهایی هست که باید بهت بگم.
‫بعداً می‌بینمت.
‫- سلام، اومدی! ‫- سلام، رفیق!
‫خوش اومدی! خیلی خوبه که ‫با همدیگه کار میکنیم.
‫عجب دم و دستگاهیه، هان؟ ‫همه چی قفل و کلید شده؟
‫آره. آره، لوئیس زیادی از این نظر سختگیره
‫حالا که کار شروع شده، قراره چند روزه...
‫همه جا دوربین امنیتی نصب کنیم.
‫هی. میخوام تحقیقاتم رو شروع کنم
‫واسه همین نیاز به دسترسی دارم، ‫ولی لوئیس هنوز بهم کد نداده.
‫واسه خودم رو بهت میدم ‫تا لوئیس به این قضیه رسیدگی کنه.
‫مطمئنی؟ نمیخوام برات ‫دردسر درست کنم.
‫حرفشم نزن.
‫دوست‌ها همین مواقع به درد میخورن، نه؟
‫درسته.
‫اون روز پیش دریاچه نمیخواستم ناراحتت کنم.
‫میدونم داشتی منطقی رفتار میکردی
‫و در مورد کول و دلایلا حق با تو بود
‫مشخصه که اون هنوزم ‫از فکرش بیرون نیومده.
‫این اوضاع رو برات تغییر میده؟ ‫سان فرانسیسکو رو میگم.
‫نه. این سفر، ‫وقت گذروندن با کول
‫شاید بتونم این طلسم رو بشکنم.
‫من هنوزم عاشقشم، آلیس.
‫واسه خودمون یه آپارتمان کوچیک پیدا میکنم
‫و میخوام مثل ژرژ ساند توی پاریس...
‫مهمونی‌های شبانه برگزار کنم
‫مثل یه خانواده‌ی قشنگ هنردوست میشیم.
‫مدرسه چی؟ ‫جفتتون امسال فارغ‌التحصیل میشید.
‫تا کی قراره اونجا باشید؟
‫باز منطقی شدی.
‫فقط بعید میدونم این سفر
‫با اوضاع جور در بیاد.
‫خب تو...
‫اصلاً هیچ وقت طرف من نبودی، مگه نه؟
‫نه. این درست نیست، اولین.
‫فقط نگران اینم که واقعیت رو نادیده بگیری
‫امید و آرزو داشتن مهمه، ‫ولی نباید از بقیه‌ی چیزها چشم‌پوشی کرد.
‫داری خودت رو گول میزنی، آلیس
‫دیدم وقتی کولتون ازت خواست ‫باهاش بری...
‫گل از گلت شکفت. ‫از اینکه باهاش بخونی ذوق کردی
‫واقعاً خوشحال شدی. رؤیاست که مهمه.
‫و اگه بیکار بشینی ‫نمیتونی دنبالشون کنی.
‫میدونی؟ حق با اونه.
‫در مورد رؤیا.
‫صدای گام‌ها در یادها طنین انداز است.
‫در گذرگاهی که نرفتیم.
‫به سوی دری که هرگز باز نکردیم.
‫این نقل قول از شاعر مورد علاقه‌ام ‫تي‌اس اليوته.
‫یعنی چی؟
‫خودت در رو باز کن.
‫خودت در رو باز کن
‫اوضاع رو درست کن. زندگی کوتاه‌تر از ‫اونیه که بخوایم حسرتی داشته باشیم.
‫سایرس هنوز به هوش نیومده
‫هیچی مشخص نیست.
‫الايژا جاش توی مغازه‌ام امنه
‫ولی نیازه که خودش رو از نو بسازه.
‫و سایرس ابزاری واسه کمک بهشه
‫ولی آینده‌ام اینجا مشخص نیست.
‫تو همسر سایرسی! ‫ اگه اون بمیره...
‫پسرهاش برمیگردن و منو میندازن بیرون
‫با توجه به قابلیت‌هایی که این شهر داشته
‫سعی دارم اونو با پورت هیونی که میشناختم ‫آشتی بدم
‫انجامش میدم
‫دارم همون‌طور که تشویقم کردی یه کتاب مینویسم.
‫تاریخ شهرم.
‫حتی یه فصل در مورد سایرس نوشتم.
‫- کارهایی که کرده. ‫- خوبه.
‫مهمه که اینو روی کاغذ ثبت کنی.
‫اینجا جام امن نیست، کاترین
‫قبلاً تا حدی کنترل داشتم.
‫میتونستم راه‌هایی ‫واسه انجام کارهایی که دوست داشتم پیدا کنم
‫تا شبیه زنی باشم که آرزوش رو دارم
‫ولى الان...
‫اگه سایرس بمیره، بی‌دفاع میشم.
‫و اگه زنده بمونه ‫ممکنه یه کم آزادی داشته باشم
‫ولی همچنان در مالکیت اون باقی میمونم
‫سایرس رو مجبور کن ‫وصیت نامه‌اش رو تغییر بده.
‫اون باید همه‌چی رو برای تو بذاره ‫نه پسرهاش.
‫عجب دورانی زندگی میکنی، کاترین.
‫که باور داری همچین چیزی ممکنه
‫اون بیدار شده! ‫سایرس بیدار شده!
‫اهههه
‫توی دریاچه چیکار میکنی؟
‫بانو، زنده موندن شوهرتون ‫یه معجزه‌ست
‫ولی واضح حرفم رو میزنم. اون دیگه....
‫اون مرد قوی و قدرتمندی که بود نیست.
‫ضربه‌ی ناشی از سقوط تیرآهن ساختمون ‫راه رفتن رو غیرممکن کرده
‫و با اینکه سوختگی‌هاشون بهبود پیدا میکنه
‫استنشاق دود ‫به طور دائم ریه‌هاشون رو ضعیف کرده.
‫این یعنی چی؟
‫آتش‌سوزی تقریباً حنجره‌اش رو از بین برده
‫به احتمال زیاد
‫دیگه هیچ وقت نتونه صحبت کنه.
‫واقعاً متأسفم.
‫کولتون؟ دوست دارم فکر کنم ‫ما با همدیگه دوستیم.
‫و دوست‌ها راز همدیگه رو نگه میدارن
‫پس لطفاً بذار رازت رو برات نگه دارم.
‫یادته گفتم مادربزرگم بچه که بودم
‫در مورد دریاچه داستان تعریف میکرد؟
‫من باورشون داشتم.
‫مادربزرگ مجبورم کرد قسم بخورم ‫که هیچ وقت نرم داخل دریاچه
‫تا وقتی که بزرگتر بشم.
‫ولی بعدش، اون شب سال ۶۵
‫چاره‌ای نداشتم.
‫- اولين؟ ‫- باید اوی رو نجات میدادم.
‫اولین! دارم میام!
‫منم پریدم
‫هیچ اتفاقی نیفتاد.
‫جز اینکه پام به علف گیر کرد.
‫حس کردم بهم خیانت شده
‫دریاچه جادویی نبوده ‫خطرناک بود.
‫از مادربزرگ متنفر شدم که ‫سرم رو از چرندیات پر کرده بود.
‫با خودم گفتم شاید حق با بقیه‌ست. ‫اون دیوونه بود.
‫ولی روز آخر مدرسه
‫جسپر بهم توی کویل قول کار داد.
‫و من و مادرم به خاطر کارهای مزرعه...
‫یه دعوای حسابی گرفتیم. ‫عصبانی بودم.
‫اههه
‫خیلی سریع اتفاق افتاد.
‫اون اولین سفرم بود.
‫منو برد به یه جای خاصی
‫من الايژا لندری هستم.
‫- لندری ‫- این پسرمه
‫جیکوب. خوشبختم
‫۱۸۱۴. من اجدادم رو دیدم.
‫و فهمیدم میتونم کمکشون کنم.
‫جسپر کلی ترانه‌ی محلی جمع کرده
‫و یکیشون در مورد سال ۱۸۱۶ بود.
‫سال بدون تابستون
‫میدونستم قراره باهاش روبه‌رو بشن.
‫یه کاری برام میکنی؟
‫امسال و سال بعد تا جایی که ‫ممکنه سیب زمینی و چاودار بکارید.
‫اینم یه پیشگویی از زبون رهگذر.
‫هیجان‌زده و با افتخار برگشتم سال ۱۹۷۴
‫من اجدام رو ‫از قحطی نجات دادم.
‫و حق با مادربزرگ فرن بود. ‫دریاچه جادویی بود.
‫ولی وقتی بهش گفتم چیکار کردم ‫خیلی عصبانی شد.
‫تو آینده‌شون رو بهشون گفتی ‫قوانین رو زیرپا گذاشتی
‫حرفش برام اهمیتی نداشت.
‫اون روز که خلیج جشن بود، ‫خواستم به اوی بگم.
‫اون همیشه باور داشت که دریاچه جادوییه
‫ولی داشت میرفت مراکش ‫واسه همین تصمیم گرفتم جوری بهش بگم که...
‫میدونستم دوست داره.
‫با نوشتن پیام با جوهر نامرئی
‫توی کتاب آلیس در سرزمین عجایب
‫- آره، دقیقاً. ‫- اون اصلا اون پیام‌ها رو نخوند.
‫نه و بعدش دلایلا اومد.
‫واسه یه لحظه ‫فکر کردم جادو همه‌جاست.
‫اولش دریاچه و حالا هم ‫این دختر رویایی
‫ولی بعد همون شب ریک مُرد.
‫فرن همیشه بهم میگفت دریاچه....
‫تو رو به جایی میبره که نیازه.
‫تو رو به جایی میبره که نیازه
‫و من نیاز داشتم برم پیش ریک.
‫با خودم گفتم شاید بتونم جلوی
‫اون تصادف رو بگیرم. باید سعی میکردم
‫ولی منو نبرد که ریک رو نجات بدم
‫منو به سال ۱۸۱۶ برد.
‫که عاقبت کارم رو ببینم
‫کل شهر با الایژا و خانواده‌اش دشمن شدن
‫فقط به خاطر اینکه ‫سیب زمینی و چاودار کاشته بودن
‫تقصیر من بود.
‫با اینکه تونستم یکی رو از آتیش نجات بدم
‫رسماً آینده‌ی کل خانواده‌ام رو نابود کردم.
‫- پس چرا امروز پریدی؟ ‫- خواستم یه دفعه دیگه
‫قبل اینکه از شهر برم، امتحان کنم
‫هیچی
‫چون من قوانین رو زیرپا گذاشتم.
‫به مردم آینده‌شون رو گفتم.
‫واسه همین دریاچه دیگه واسه من کار نمیکنه.
‫چرا اینا رو بهم میگی؟
‫چون...
‫فکر کنم تو مثل منی.
‫فکر کنم تو مسافر زمانی. ‫هستی؟
‫نه.
‫من مسافر زمان نیستم.
‫ولی باور دارم که تو هستی
‫سايرس. تو میخوای زندگی کنی،
‫ولی واسه این کار بهم نیاز داری.
‫و من به حمایتت نیاز دارم
‫میدونم دوستم داری.
‫و جونت رو واسه نجات جون من ‫به خطر انداختی.
‫ولی دلیل به خطر افتادن زندگی من و خانواده‌ی لندری
‫همیشه تو بودی. ‫و عدالت باید برقرار بشه.
‫فقط من و دکتر از شرایطت خبر داریم
‫و رازت پیش من میمونه
‫ولی از حالا به بعد، ‫من جات صحبت میکنم
‫من صدات میشم.
‫و اون‌طور که بخوام پورت هیون رو میگردونم.
‫قبوله؟
‫دل
‫دل.
‫دل!
‫تمبر نداره
‫مادربزرگ؟
‫حقیقت رو پیدا کردم و چیز بدی نیست.
‫کولتون نوجوون که بود ‫فقط دو دفعه سفر کرد.
‫کل ازدواجتون بهت دروغ نگفته بود.
‫واقعیت اینه که به زمان سفر کرده بود.
‫اون از دو سفرش آسیب دید.
‫مطمئنم نمیخواسته اون ضربه‌ی روحی رو ‫باهات به اشتراک بذاره
‫تو چطوری اینا رو فهمیدی؟
‫کولتون بهم گفت.
‫پس چیزی که به من نگفت رو ‫راحت به تو گفت.
‫نه، اون فکر کرد منم مسافر زمانم
‫و واسه همین حقیقت رو بهم گفت
‫ولی من بهش گفتم که نیستم.
‫اون سال ۱۹۹۹ منو نشناخت
‫و فقط به عنوان دوست کت باهام رفتار کرد.
‫واسه همین باعث شد فکر کنم سال ۱۹۷۴
‫حقیقت رو بهش نگفتم، وگرنه یادش میموند ‫من کی بودم
‫هیچ کدوم اینا برام قابل قبول نیست.
‫روز نامزدی‌تون،
‫چی باعث شد تصمیم بگیری برگردی؟
‫شاید بعداً در موردش صحبت کنیم.
‫دل!
‫برگشتی!
‫آره و واقعاً معذرت میخوام که بی‌خبر
‫اومدم در خونه‌ات، نمیخوام...
‫- سر راهت قرار بگیرم یا مانعت بشم. ‫- سر راهم قرار بگیری؟
‫دلی، راهم تویی
‫تنها راهم. ‫می‌فهمی؟
‫- کول؟ ‫- خواستم قبل اینکه بری...
‫این کار رو کنم ‫ولی اصلاً فرصتش نشد.
‫دلایلا واتسون
‫باهام ازدواج میکنی؟
‫آره.
‫آره باهات ازدواج میکنم.
‫آره!
‫دلی، چی شده؟
‫واسه تولدم که برگشتم،
‫انتظار استقبال بزرگ و گرمی رو داشتم
‫ولی مامان و بابا سروساکت ‫اونجا وایستاده بودن.
‫چرا؟ چی شده بود؟
‫پدرم به مشکل مالی برخورده.
‫واسه همین امسال تابستون منو فرستادن اینجا.
‫- اون همه چی رو از دست داد. ‫- دل، واقعاً متأسفم.
‫پول برام هیچ اهمیتی نداره، کول.
‫ولی واسه والدینم همه‌چیز بود.
‫پول هویتشون بود.
‫و بدون اون...
‫عوض شدن.
‫دیگه منو نمی‌بینن.
‫انگار اصلاً وجود نداشتم.
‫تموم فکر و ذکرشون شده بود چیزی که از دست دادن
‫فقط همون براشون مهم بود.
‫و منو هم از دست دادن
‫هی، هی، هی، هی.
‫اونا اسبم رو فروختن، کول.
‫اونا قبل اینکه بتونم ‫با آذرخش خداحافظی کنم فروختنش
‫الان دیگه سوزانا از جانب سایرس حرف میکنه. ‫این بهترین سرنوشته
‫و سرنوشت ما چی؟
‫ام.... نمیدونم.
‫میدونی؟ یه دفعه سعی کردم ‫خودمو بهت برسونم.
‫رفتی داخل دریاچه؟
‫آره.
‫- خیلی سرده ‫- خیلی.
‫مشخصه که نشد.
‫هرگز نمیشه.
‫دریاچه اجازه نمیده ‫به زمان جلوتر از خودت بری
‫پس اگه قرار باشه اینو ادامه بدیم...
‫من باید قید زندگیم رو بزنم.
‫تا به زندگی تو ملحق بشم.
‫هرگز ازت نمیخوام ‫همچین چیزی رو فدا کنی.
‫توی زمان من یه ضرب‌المثلی هست که میگه
‫مردم به دلیلی، برای به فصل
‫یا برای یه عمر وارد زندگیت میشن.
‫واقعاً عجب فصلی بود.
‫فقط به فصل نبود.
‫به خاطر تو، میدونم چی از عشق میخوام
‫من حمایت بی‌قیدوشرط میخوام
‫اشتياق. ‫و میخوام کسی که عاشقمه...
‫منو به چالش بکشه.
‫واسه همینی که هستم.
‫پس نه، توماس کویل. ‫ما یه فصل نبودیم.
‫تو یه دلیل بودی.
‫و این یارویی که توی دنیاته...
‫اون...
‫یه عمره؟
‫هیچ‌کس از آینده‌اش خبر نداره
‫با این حال میدونیم که زندگی ما با همدیگه نمیگذره
‫حالا میخوای چیکار کنی؟
‫یه کشتی توی بندر
‫به مقصد نیویورک هست.
‫اونجا فامیل دارم
‫برو
‫این ممکنه شانست ‫برای به آینده‌ی واقعی باشه.
‫بدرود
‫توماس من.
‫از شنیدنشم خوشم اومد.
‫راهی به گذشته بلدم
‫این رازیه که ارزش دونستن داره؟
‫پس برگشتی.
‫وسایلت رو جمع کردی؟ ‫واسه سان فرانسیسکو؟
‫سان فرانسیسکو؟
‫بهش نگفتی، کولتون؟
‫چیزی نیست، فقط ...
‫یه یارویی ازم خواست برم اونجا ‫و شعر ضبط کنم.
‫کول! اون به تهیه کننده‌ی درجه یکه
‫که میخواد شعرت رو ضبط کنه.
‫فرصت بزرگیه
‫می‌دونم وسوسه‌کننده‌ست، ‫ولی میدونی...
‫هنوز تصمیمم رو نگرفتم.
‫- چی داری میگی؟ ‫- منم دوست دارم بدونم، کول.
‫اگه میخوای بری سان فرانسیسکو...
‫نمیخوام.
‫چیزهای بهتری هست که باید بهشون فکر کنم.
‫ما نامزد کردیم.
‫وای. این...
‫تبریک میگم
‫ام...
‫شما دو تا برای همدیگه ساخته شدین.
‫کول.
‫پای ضبط شعر وسطه.
‫- از این بابت مطمئنی؟ ‫- مطمئنم.
‫ما داریم ازدواج میکنیم.
‫این خوشترین پایانه.
‫پیش تو
‫الایژا لندری و پسرانش...
‫روحشون رو به اهریمن فروختن
‫هی، جيكوب؟
‫داری میری بیرون؟
‫داشتم بهش فکر میکردم. آره
‫ببین باید یه کاری کنم.
‫و به کمکت نیاز دارم.
‫اگه مهم نبود، ازت نمیخواستم.
‫اوه، کاترین.
‫این نبردیه که نمیتونیم درش پیروز بشیم
‫به نظرم باید دست بکشیم.
‫من یه جوری اینو درستش میکنم.
‫خیلی‌خب، میدونم که درست میشه.
‫شاید توی دنیای تو اینطور باشه
‫درست میشه. خب؟ ‫قول میدم
‫کت
‫اليوت!
‫تو اینجا چیکار میکنی؟
‫- جیکوب منو آورد. ‫- اون... اون کجاست؟
‫مجبور شد برگرده.
‫بهم گفت بدون اون بیام.
‫من واقعاً اینجام. ‫این واقعیه.
‫خیلی بیشتر از این حرف‌هاست.
‫شگفت انگیزه، تو...
‫تو شگفت انگیزی.
‫الیوت، ایشون الایژا لندری هستن.
‫دیدن شما باعث افتخاره، قربان.
‫به مزرعه‌ی لندری خوش اومدی. ‫به چیزی که ازش باقی مونده
‫اومدم کمک کنم.
‫بيا.
‫درست به موقع اومدی. ‫الان...
‫سلام.
‫- میشه حرف بزنیم؟ ‫- اوهوم.
‫چطوری؟
‫چطور به نظر میرسه؟
‫کولتون و دلایلا نامزد کردن.
‫همه چی کنسل شد.
‫من تنهام.
‫من موندم در برابر دنیا.
‫دیگه رؤیایی باقی نمونده.
‫نه. اولین، خودت گفتی
‫رؤیا همه چیزه
‫پس دست نکش.
‫تو زندگی بزرگ و زیبایی پیش روت داری.
‫پس زندگیش کن.
‫برو سفر.
‫با آدم‌ها آشنا شو.
‫چون
‫اگه به زندگی اجازه بدی ‫می‌تونه خیلی کوچیک بشه.
‫پس این اجازه رو بهش نده، باشه؟
‫من همیشه طرف تو بودم
‫كاترين. اليوت. بیاین.
‫وای خدای من
‫اینا دیگه چی هستن؟
‫معجزه.
‫سوزانا، تو چطوری...؟
‫در حالی که که همسر عزیزم ‫توی خونه در حال بهبودیه
‫اولویتش رفاه حال...
‫خانواده‌ی لندریه
‫اصرار داشت از کارخونه‌ی کشتی‌سازیش
‫برای بازسازی خونه‌تون تجهیزات بفرسته.
‫این برای توئه، الایژای عزیزم
‫قول میدم که انسانیت هنوز از بین نرفته
‫ممنونم.
‫حتی نمیدونم چی بگم
‫تو خانواده‌ی منی، کاترین
‫اولین کار خوبی که به اسم سایرس میکنم ‫باید از اینجا شروع میشد.
‫و بازم هست.
‫پورت هیون به یه قهرمان نیاز داره.
‫و میخوام خودم اون قهرمان باشم.
‫و اگه یه زمانی کتابم رو منتشر کنم
‫فصل بدی‌های سایرس...
‫باید مخفی بمونه.
‫نباید با این کار تموم خوبی‌هایی که...
‫قصد دارم انجام بدم ‫از بین بره.
‫و من میتونم کارهای خوبی ‫انجام بدم، کاترین.
‫خودت این فصل رو کنار میذاری
‫هیچکس وادارت نمیکنه.
‫دیگه قرار نیست کسی وادارم کنه.
‫سوزانا؟
‫این الیوت منه.
‫الیوت آگوستین.
‫خب، پس گمونم لندری‌ها...
‫تنها خانواده‌ای نیستن که ‫امروز اینجا دارم.
‫واقعاً از دیدنت خوشحالم، الیوت.
‫نه. ملاقات با تو یه موهبته.
‫،ممنونم، بابت تموم کارهایی که کردی
‫واسه خانواده‌ی لندری و واسه کت.
‫خیلی برام ارزش داره که اون اینجا...
‫یه آگوستین کنارش داره.
‫و همیشه همین‌طور باقی میمونه
‫قول میدم
‫سلام، کجا بودی؟
‫تا از دل اولین دربیارم
‫درست رفتم به زمان نامزدیت.
‫سعی داشتم کمک کنم.
‫سعی کردم متقاعدش کنم که ادامه بده.
‫امیدوارم جواب داده باشه
‫تو متقاعدش کردی که بره؟
‫فکر کنم. حالا اون رفت؟
‫آره. رفت.
‫خب؟
‫مادربزرگ موافقه ‫ولی مامانم گوشش بدهکار نیست.
‫میگه تا ازدواج نکنیم
‫نمیتونی اینجا بمونی.
‫سان فرانسیسکو چی؟ ‫میتونیم بریم
‫کول، ضبط موسیقی...
‫از سال آخر تحصیلیت مهمتره.
‫اوى.
‫شنیدم هنوزم دنبال جایی واسه موندن میگردی
‫واسه همین از والدینم پرسیدم ‫و میتونی تا هروقت که بخوای...
‫توی لینگرمور بمونی.
‫اوه، اولين.
‫ممنونم.
‫خیلی ممنونم.
‫اوی
‫تو فوق العاده‌ای، اینو میدونستی؟
‫میدونم راستش.
‫هی، هی. یه کم بمون.
‫نمی‌تونم دارم میرم، کول ‫امیدوارم واسه همیشه باشه.
‫- چی داری میگی؟ ‫- میخوام مسافرت کنم.
‫- دنیا رو ببینم ‫- نه، اوى.
‫- باید بمونی. تو بهترین... ‫- دوستتم.
‫میدونم
‫و به همین خاطر، ‫باید بذاری برم
‫رؤیاهای زیادی دارم که میخوام دنبالشون کنم.
‫و تو هم همین‌طور.
‫تو هم باید دنبالشون کنی.
‫نذار کسی جلوت رو بگیره.
‫یکی طلبم، دلایلا.
‫سلام
‫شده اصلاً درس نخونی؟
‫به این معروفم که هرازگاهی میخوابم.
‫اون آویزه‌ی اولینه.
‫از کجا میدونی؟
‫عکسش رو دیدم.
‫توی آلبوم عکس مادربزرگم.
‫پس تو و مادربزرگت صمیمی بودین؟
‫آره. صمیمی بودیم.
‫شنیدم اولین زندگی فوق العاده‌ای داشته.
‫اون کم ماجراجویی نکرد.
‫اون، ام...
‫ولی توی سن پایین ازدواج کرد.
‫اوضاع بد تموم شد.
‫اونقدر بد که مجبور شد جدا بشه
‫اون زمان این کار ‫خیلی شجاعت میخواست
‫اون همیشه با رسم‌ورسومات مبارزه کرد.
‫مرتب پدرم رو از مدرسه بیرون می‌آورد ‫که برن سفر
‫میگفت بهترین آموزش ‫تجربه‌ی فرهنگ‌های دیگه‌ست.
‫هنر، موسیقی.
‫اون همچنین به شدت بدبین بود.
‫پس این ویژگیت ارثیه.
‫شاید.
‫خودش بود و دنیا
‫فکر کنم واسه همین عقب نشینی کرد.
‫ولی من و اون همدیگه رو داشتیم.
‫جفت‌مون خیلی رقابتی بودیم
‫اون بازیکن شطرنج ماهری بود.
‫و بعدش...
‫وقتی مریض شد، من...
‫نتونستم تحمل کنم.
‫شبی که فوت کرد، ‫سعی کرد باهام تماس بگیره ....
‫من برنداشتم.
‫نمیدونم، من...
‫ترسیدم.
‫تا آخر عمرم افسوسش رو میخورم
‫می دونی... اولین یه نصیحتی ‫به مادربزرگم کرد که...
‫هیچ وقت فراموش نکرد.
‫بهش گفت که زندگی رو در آغوش بگیر
‫حتی وقتی ازش میترسی
‫چون اگه بیکار بشینی،
‫نمیتونی آرزوهات رو دنبال کنی.
‫شبی که جوابش رو ندادم،
‫پیامی که برام گذاشت...
‫دقیقاً همین بود.
‫آره. ‫داریم تعطیل میکنیم، پس...
‫درسته، آره. من میرم.
‫خیلی خوشحالم برگشتی، چون... ‫من بوسیدمش.
‫- کیو بوسیدی؟ ‫- مکس رو.
‫و حالا سؤال اینه که واسه این بوسیدمش
‫که میخواستم ببوسمش یا به خاطر اینه که میدونم
‫داستان‌مون چطور تموم میشه؟ ‫ما ازدواج میکنیم و....
‫وایسا. موقعی که بوسیدیش ‫واقعا میخواستی ببوسیش؟
‫آره، میخواستم. ولی...
‫نمیدونم، این یعنی چی؟ واقعیه؟
‫چون حس درستی بود ‫بوسیدیش
‫نه به خاطر سرنوشت از پیش تعیین شده،
‫پس دیگه بیخیال موضوع شو.
‫چطوره پیش هم بخوابیم، هان؟
‫همیشه هر زمانی ‫بهمون کمک کرده، مگه نه؟
‫میدونی... اولین هم ‫میتونست بهترین دوستم باشه
‫درست مثل من و تو سال ۱۹۹۹
‫مطمئنم درست همون موقعی رسیدی که
‫اون بیشتر از همیشه بهت نیاز داشت، ‫دست مثل اون موقع که پیشم بودی.
‫درضمن، چی میتونه از چیزی که ‫ما داشتیم خاص‌تر باشه؟
‫مگه نه؟ ما تا دیروقت ‫با صدای بلند آلانیس گوش میدادیم
‫و توی پوینت یخمک میخوردیم. ‫توی خلیج آتیش‌بازی میکردیم
‫با الیوت «مش» بازی میکردیم
‫صبر کن چی؟ «مش» دیگه چیه؟
‫- یه بازی شانسیه. ‫- فکر کنم اون موقع ...
‫من اونجا نبودم
‫نه. مطمئناً بودی، آلیس.
‫یادمه.
‫من بودم و تو و الیوت
‫درست قبل این بود که برم کمپ
‫همچین چیزی نبوده. ‫حداقل واسه من.
‫یا...
‫هنوز واسه تو اتفاق نیفتاده.
‫هی، میدونی جیکوب کجاست؟
‫گوشیش رو جواب نمیده.
‫نه ندیدمش ‫ولی فکر کنم ماشینت رو برداشته
‫چون بیرون نیست.
‫باغ انگور دچار آتش‌سوزی میشود.
‫اوه. ‫باغ انگور دچار آتش‌سوزی میشود.
‫اوه.
‫خدای من. جيكوب.
‫،آره میبینی؟ تو اونجا بودی.
‫- کجا؟ ‫- اینجا.
‫- آلیس امروز دوباره اومد... ‫- نه، نه، نه. نگو
‫مگه نمیدونی نباید به کسی
‫آینده‌اش رو بگی؟ ‫نه اگه بتونم برم تجربه‌اش کنم
‫جيكوب، صبر کن
‫سوخت رو باز نکن.
‫داری چیکار میکنی؟ ‫این حماقته! تمومش کن!
‫- اینجا چیکار میکنی؟ ‫- تحقیقت رو پیدا کردم.
‫گودوین خونه‌ی پدرم رو با خاک یکسان کرد.
‫فکر کردی میذارم ‫از این کارش قسر در بره؟
‫باید زجر کشیدنش رو ببینم
‫باید از گذشته دست بکشی
‫باید از گذشته دست بکشی، جیکوب
‫ازت میخوام سوار ماشین بشی.
‫سوار ماشین شو
‫و رانندگی کن!
‫التماست میکنم.
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]