« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar
.تمومش کن، پری کوچولوی بدجنس
‫دافنی، داشتی چی دربارۀ ماجراجویی می‌گفتی؟
‫اینکه از ماجراجویی خوشم میاد؟
‫به نظر یه فکر زودهنگامه.
‫«زودهنگام» یعنی چی؟
.خیلی زودتر از چیزی که بتونی بفهمی
‫سابرینا، یعنی مامان‌بزرگ قراره بمیره؟
‫منظورت رلداست؟
‫نه، اگه من بتونم کمکش کنم.
‫منظورت اینه که نه، اگه ما بتونیم کمکش کنیم.
‫آره، حتماً. منظورم همینه.
‫انقدر حرف نزنین، جاسوسا!
‫- ما جاسوس نیستیم. عه جدی؟ -
.برو به ماهیا بگو
.تو استخر شنا که ماهی نمی‌ندازن
.سکوت، جاسوس. حرکت کن
.بذار خواهرم بره
.کسی جایی نمیره، مگه اینکه به جنایت‌‌هاتون اعتراف کنین
‫چه جرم‌هایی؟
‫این‌که اون پیرزن رو ازم دزدیدی.
‫- مامان‌بزرگ؟ .نه. رلدا گریم -
‫اون مامان‌بزرگ ماست.
‫دقیقاً چیزی که یه جاسوس میگه.
‫راست میگم.
‫اون تنها خانواده‌ایه که برامون مونده.
‫به‌اصطلاح.
‫هر کی که هست، ما داریم سعی می‌کنیم جونشو نجات بدیم.
‫عه جدی؟ از دست چی نجاتش بدین؟
‫یه غول.
‫چی؟
‫یه دقیقه صبر کن.
‫آره، بله.
‫چی میـ... معلومه که اگه غرق بشن فرق می‌کنه.
‫باید اون و آقای کِینس رو پیدا کنیم، قبل از اینکه خیلی دیر بشه.
‫از کجا بدونم داری راستشو میگی؟
.نمی‌دونم - .از الویس بپرس -
‫باشه.
‫خب، این اتفاق کی افتاد؟
‫و غول چقدر بـ...
‫- دمت گرم سابرینا! !زود باش داف -
‫آره.
‫باید قیافتو ببینی.
‫تو و سوسک‌های پرنده‌ات ما رو تهدید می‌کنین، بعد فکر می‌کنین خنده‌داره؟
‫خب، ما نمی‌خواستیم بهتون آسیب بزنیم. فقط دنبال یه سری جواب بودم
‫می‌تونستین مودبانه بپرسین.
.با شکر بیشتر، میشه مگسای بیشتری رو گیر انداخت
‫اوه، ول کن بابا. با گوشت گندیده مگس بیشتری جمع می‌شه.
‫پس حتماً پر از مگسی.
‫یه پری می‌تونه خیال‌پردازی کنه.
‫بزن بریم.
‫باید بریم خونه و کتاب‌های مربوط به غول‌ها رو مطالعه کنیم.
‫یا شاید خود غوله رو پیدا کنیم و باهاش حرف بزنیم.
‫خب بعدش چی، دافنی؟
‫ما چی درباره غول‌ها می‌دونیم؟
‫و اگه استیو چهار طبقه‌ای از گپ خوشش نیاد چی؟
‫ما به یه نقشه واقعی احتیاج داریم.
‫خب، دارم سعی می‌کنم یه نقشه بکشم، ولی تو گوش نمیدی.
.انقدر ولگردی نکن
.دیگه نمی‌تونمش
‫نمی‌تونی؟ منو؟ من که کسی نیستم ‫که مامان‌بزرگمو گم کردم.
‫ما گمش نکردیم.
‫خب، نجات دادن پیرزن‌های نحیف کار قهرمان‌هاست.
‫من یه شرورم، یه شرور خیلی بد. ازم کمک نخواین.
‫نخواستیم.
‫ببخشید آقا پیتر پن، چیزی درباره غول‌ها می‌دونی؟
‫زود باش. داره سرعت‌مونو کم می‌کنه.
‫پیتر پن؟
‫من پیتر پن نیستم! چطور ممکنه مردم اینو ندونن؟
‫من پاک‌ـم.
‫خب، تو درباره غول‌ها چیزی می‌دونی، پاک؟
‫یا درباره اثر دست‌های قرمز؟
‫تو واقعاً نمی‌خوای درباره اونا چیزی بدونی.
‫ما واقعاً می‌خوایم.
‫دافنی، پلاک هیچی نمی‌دونه.
‫اسمم پاکه! و تویی که هیچی نمی‌دونی.
‫کیه که اسم شاهِ حقه باز رو نشنیده باشه؟ شاهزادۀ پریا؟
‫رابین گودفلو؟
‫من مشهورترین موجود افسانه‌ای شهرم.
‫تو برای بابا نوئل کار می‌کنی؟
‫به قیافه‌م می خوره برای بابا نوئل کار کنم؟
‫بهش توجه نکن. باید به راهمون ادامه بدیم.
‫مگه مردم کتاب‌های کلاسیک نمی‌خونن؟
‫من تو معروف‌ترین نمایشنامۀ شکسپیرم.
‫یادم نمیاد یه حشره ترسناک تو هملت باشه.
‫ منظورم نمایشنامۀ رویای شب نیمه تابستان‌ـه!
‫جوون‌های این مملکت...
.من میرم - .خب به درک -
‫شهر اونجاست.
‫فکر کنم اون کلبه اون طرف شهره.
‫سابرینا، شاید اون بتونه پرواز کنه بالای شهر و دنبال غول بگرده.
‫مطمئنم اون می‌خواد کمک کنه.
‫نمیشه رو «پک» حساب باز کرد.
!اسمم پاک‌ـه
‫ما اون کتابا رو لازم داریم تا بفهمم باید چیکار کنم.
‫ولی اون از خودشونه و این منطقه رو می‌شناسه.
‫دیدی اون بچه سعی کرد چه بلایی سرمون بیاره، حالا می‌خوای بهش اعتماد کنی؟
‫انگار نگران مامان‌بزرگ‌ـه. واقعاً فکر می‌کنم به کمکش احتیاج داریم.
‫نه، دافنی. اون یه ایدۀ وحشتناکه.
‫حرف من که هیچوقت مهم نیست.
‫از وقتی مامان و بابا رفتن، دیگه مهم نبوده.
‫این درست نیست.
‫چرا، درسته.
‫باشه. آره، درسته.
‫ولی یکی‌مون باید بزرگ‌تر باشه و تصمیمای سخت بگیره،
‫چه بخوام اون آدم باشم، چه نخوام.
‫و الان، من میگم برگردیم خونه تا یه نقشه بکشیم.
‫آقا مگسه هم با ما نمیاد!
‫باشه!
!‫ولی تنهایی هیچ‌وقت پیداش نمی‌کنین
‫شما فقط دو تا دختر کوچولوی بوگندویین.
‫اون پیرزن احتمالا دیگه کارش تمومه!
‫- چند ساعته داریم راه میریم. .فقط یه ساعته -
‫راه زیادی نمونده.
‫مگر اینکه... یه لحظه وایسا.
‫اون ماشین پلیسه؟
‫چیکار کنم؟ چیکار کنم؟
‫ببخشید آقا!
‫بعد از ظهر بخیر بچه ها. الویس.
‫تو الویس رو می‌شناسی؟
‫من رلدا رو می‌شناسم،
‫و می‌دونم نوه‌هاش تازه رسیدن.
‫- شهر کوچیکیه. .شهر کوچیکیه -
‫می‌خواین برسونمتون خونه؟
‫الویس؟
‫خیلی‌خب.
‫خب، به‌نظرتون تا الان فِری‌پورت لندینگ چطور بوده؟
...خیلی خیلی داغـ
‫فوق‌العاده‌س. خیلی خوبه.
‫آره. هر روز یه جشن تولده.
‫خوشحالم که خوشتون اومده.
...‫حدس می‌زنم از الان یه نقشه مفصل ریختی
‫تا رلدا و کِینس رو برگردونین.
‫همه‌مون در مورد غول می‌دونیم.
‫ما؟
‫رلدا گریم از این بدترش رو هم تجربه کرده.
‫شاید فکر کنی برای این کار آموزش دیدی،
‫اما مطمئن باش بهترین‌های فِری‌پورت لندینگ رسیدگی می‌کنن.
‫آموزش دیده؟
‫پس، افسر همستد، شما هم افسانه‌ها هستی؟
‫آره.
‫فکر کنم بشه گفت که هستم...
‫افسر همستد، پیداشون کردی؟
‫هیچی نباید جشن خیریه فردا رو خراب کنه.
‫پس اون گریم‌های تهدیدآمیز رو به پاسگاه ببر.
‫البته، شهردار چارمینگ.
‫تو و شوخی‌هات.
‫دخترها توی ماشین هستن؟
‫اوهوم.
‫خیلی خب.
‫سلام دخترا. خوشحالم که افسر همستد رو دیدین.
‫آره.
‫اون به خوبی ازتون مراقبت می‌کنه. فِری‌پورت لندینگ...
‫بذارین از فِری‌پورت لندینگ براتون بگم...
یادته وقتی از پیش خانم داناون رفتیم؟
‫همونی که ما رو تو یه اتاق زندونی کرد؟
‫آره، همون. روزی که رفتیم رو یادته؟
‫وقتی داشت ما رو می‌برد اردوگاه کار اجباری بچه‌ها و ما...
‫خانم داناون.
‫منظورت الانِ؟
‫یک.
‫دو.
‫سه!
‫خانم داناون!
‫- فرار کن، دافنی! !هی، صبر کنین! برگردین اینجا -
‫همستد، چی شد؟ فرار کردن؟
‫چی کار کنم؟ چی کار کنم؟
‫دمت گرم، الویس.
‫زود باش!
‫- گیرت انداختم! !ولم کن -
‫ولش کن!
.باز شروع شد
‫تو دیگه چی هستی؟
‫خیلی باحاله. چطوری این کارو کردی؟
‫پس اون یه خوکه؟
‫این شهر خیلی خفنه.
‫یه چیزی تو همین مایه‌هاست.
‫آماده‌ای؟ آفرین. تو هم همینطور، الویس.
‫فکر کنم دیگه بی‌کس و کار نیستیم!
‫به نظرم الویس راه خونه رو بلده.
‫از کجا بفهمیم کدومشونه؟
‫فقط یه راه برای فهمیدنش هست.
‫یکی رفت...
‫۱۲ تای دیگه مونده.
...اینم از یکی آخری
‫من... من نمی‌فهمم.
‫همه‌شون رو باز کردی؟
‫توقع داری پیرزن رو نجات بدی،
‫ولی حتی نمی‌تونی یه درِ احمقانه رو باز کنی؟
‫امیدوار بودم گیر یه حشره‌کش افتاده باشی.
‫ولی خوش به حالت، من برگشتم.
‫اگه می‌خوای وارد شی، باید به خونه بگی که رسیدی.
‫آره! مامان‌بزرگ رلدا می‌گفت.
‫ما رسیدیم خونه!
‫دیدی؟ مفید بود.
‫پیرزن همه‌چیو بهم میگه. بخوای نخوای، به من احتیاج داری.
‫نه، نداریم.
‫این حرف رو به درِ قفل‌شده بزن.
‫مراقب باش، ای پروانۀ ترسناک.
‫بهش گفتی پروانه و به پروانه تبدیل شد.
‫یادت باشه، من یکی از آدم‌بدام، به کسی نگو کمکت کردم.
‫خیلی ضایع‌بازی میشه.
‫تو باید واقعاً به فکرش باشی.
‫اصلاً، ولی رلدا بعضی وقتا بهم غذا میده.
‫پس اگه غول بخورتش، باید با ناهارهای مفتم خدافزی کنم.
‫به علاوه، من می‌خوام یه غول رو بکشم.
‫ولی نمی‌دونیم کجاست.
‫خب، من تا کوه‌ها پرواز کردم.
‫رد پا دیدم ولی خود غول رو نه.
‫به پری‌ها گفتم به گشتن ادامه بدن.
‫و تا دارن این کارو می‌کنن، چرا یه ناهار واسه من درست نمی‌کنی؟
‫خوابشو ببینی، عزیزم.
‫ببین، رهبر بودنِ شما کارِ خیلی سختیه.
‫پیرزنه همیشه وقتی یه معمایی در راهه ناهار درست می‌کنه.
‫تو رهبر ما نیستی.
‫تو حتی هیچی هم نمی‌دونی،
‫مثل اینکه چرا شهردار و پلیس دنبال ما هستن.
‫خیلی خب! خودم رلدا رو پیدا می‌کنم.
‫ساندویچ منو بیرون بر بزن. پیاز هم نزن.
‫ما به کمکش نیاز داریم.
‫خیلی خب. ولی باید ساندویچ خودشو درست کنه.
‫نه، تمرکز کن. این نون داره اذیتم می‌کنه.
‫زود بخور، و بیا کارت رو شروع کنیم.
‫بیا، این‌طوری. یادت اومد؟
‫آها، آره.
‫شرط می‌بندم آرزو می‌کنی ساندویچ منو داشتی.
‫چرا تاج سرته؟
‫من شاهزادۀ پری‌هام.
‫امپراتور پری‌ها، هابگابلین‌ها، الف‌ها و نوم‌ها. پادشاه حقه‌باز.
‫راهنمای معنوی بزهکارها، تنبل‌ها، مزاحم‌ها و آدم‌های ناجور.
‫تو هیچی نیستی جز یه پسرۀ ۱۲ سالۀ از خود راضی.
‫این از مزایای افسانه‌ای بودنه:
‫هر سنی که بخوای می‌تونی داشته باشی،
‫و من می‌خوام تا وقتی خورشید خاموش شه همین سن رو داشته باشم.
...‫دوست دارم ببینم روی زمین یخ زده تو تاریکی جیغ می‌زنی ولی فعلاً
‫میرم دربارۀ غول‌ها بخونم.
‫دارم میام!
‫بشقاب تو سینک، لطفا.
‫مشکلات غولی همین الان بهمون گفت اونا کی‌ان.
‫ما یه کتاب دربارۀ متوقف کردنشون نیاز داریم.
‫من باهوش‌ترین کسی‌ام که می‌شناسم،
‫و تو زندگیم هیچ کتابی نخوندم.
‫داری وقتتو تلف می‌کنی.
‫من هر وقت بخوام می‌تونم یه غول رو متوقف کنم.
‫خب، در اونجاست. برو بیارشون، قهرمان.
‫بله.
‫خاطرات یک ملکۀ شرور، بوسیدن قورباغه‌ها: .قرار گذاشتن در دنیای مدرن
‫مناسب سن نیست.
‫سابرینا، نگاه کن.
‫شاید این بتونه کمک کنه؟
‫«حساب داستان‌های پریان، ۱۹۴۱ تا ۱۹۶۵ ‫نوشته ادوین آلوین گریم.»
‫این مثل یه تاریخچه خانوادگیه که برمی‌گرده به...
‫جیکوب و ویلهلم گریم؟
‫آره، جدِ جدِ اجدادت.
‫راستی،
‫اون کتابایی که داری با دستای زخمی‌ت ‫همه‌جاشو می‌مالی، تاریخ‌های واقعی زندگی‌ان.
‫ما از نوادگان برادران گریم هستیم؟
‫نفهمیده بودی؟
‫- نه. .من شدم -
.‫گریم بودن یه چیز غول‌آساست
‫شماها خاصین! البته نه به اندازه من،
‫ولی اینکه خیلی‌ها آرزوی مرگتو دارن باحاله.
‫چی؟
‫شما دوتا واقعاً هیچی نمی‌دونین.
‫مخصوصاً تو.
‫داستانش طولانیه.
‫اگه اول توسط یه غول خورده نشی، ‫خیلی زود یاد می‌گیری.
‫چی پیدا کردی، پسر؟
‫نگاه کن.
‫چیه، داف؟
‫«حساب‌های افسانه‌ای هنری گریم»؟
‫این دست خط باباس.
‫هرچی مامان بزرگ گفت درست بود.
‫مامان و بابا همه چیز درباره اینکه ما کی هستیم رو پنهون کردن.
‫به ما دروغ گفتن.
‫حتماً دلیلی داشتن.
‫وقتی مامان بزرگ رو برگردوندیم، ‫می‌فهمیم چرا.
‫شهردار چارمینگ؟
‫عجب!
‫اه! چه لباس مسخره‌ای.
‫گوش کن.
‫یه درگیری دیگه با چارمینگ.
‫مامان و بابا دیدن که اون می‌خواست ‫هزاران هکتار زمین بخره.
‫من در این مورد شنیدم.
‫یه زد و خورد حسابی بین پدر ‫بزرگت و چارمینگ درگرفت.
‫وقتی چارمینگ به آمریکا اومد، ‫بیشترین ضرر رو کرد.
‫اون مجبور شد قصرش و هر چی داشت رو ‫بفروشه.
‫کشتی‌ای که ثروتش رو حمل می‌کرد، ‫توی رودخونه هادسون غرق شد.
‫اون بقیۀ پولش رو هم روی ‫چندتا سرمایه‌گذاری بد هدر داد.
‫طفلی.
‫احتمالاً دلش واسه پادشاهی قدیمیش تنگ شده.
‫آره. خب، همین طفلی، پلیس رو فرستاد دنبالمون.
‫چیز بیشتری از غول‌ها یا رد دست‌های قرمز هست؟
‫مگه اینکه تو چیزی بدونی، که خیلی بعیده.
‫آره. من یه چیزایی می‌دونم، ولی پیرزنه خیلی بیشتر می‌دونه.
‫ادامه داره.
‫غول‌ها هیچوقت تو کار آدما دخالت نمی‌کنن، .مگه اینکه معامله‌ای در کار باشه
‫کی دلش می‌خواد با یه غول معامله کنه؟
‫من دلم می‌خواد با یه غول معامله کنم.
‫ یه آدم مستأصل که می‌خواد پادشاهیش رو دوباره بسازه.
...‫شاید شهردار چارمینگ غول رو اجیر کرده رلدا و کینس رو بدزده
‫تا اونا نفهمه چه کارای ناجوری داشته می‌کرده.
‫حرف حسابیه.
‫ولی دافنی، ما فقط دوتا دختریم و یه پسر دست‌وپاچلفتی، .در برابر یه غول
‫یه غول گرسنه.
‫می‌دونستی که از خوردن آدما خیلی حال می‌کنن؟
‫از اون گذشته، شهردار و کل نیروی پلیس هم علیه مان.
‫غول‌ها، پسرهای پروانه‌ای، یه جور غافلگیری از طرف مامان‌بزرگ.
‫پدر مادرمون همه‌چیو ازمون قایم می‌کردن.
‫دیگه نمی‌دونم چه خبره.
‫خب، من که می‌دونم.
‫خب، به نظرت چیکار کنیم؟
‫فکر کنم باید درخواست کمک کنیم.
‫درسته، الویس؟
.اون یه سگه
‫یه سگ واقعاً خوب. اون مطمئناً می‌تونه بهمون کمک کنه.
‫مگه نه، پسر؟
‫هی، داری چیکار می‌کنی؟
‫الویس، نه! ولش کن.
‫دافنی، وایسا. اون چیه؟
‫«سابرینا، دافنی و پاک.»
‫اسم من باید اول می‌اومد.
‫مامان و بابا.
‫و مامان‌بزرگ و کینس.
‫«اگه داری اینو می‌خونی،
‫پس یکی از تحقیقات ما حسابی از ریل خارج شده.
‫در واقع، احتمالاً اوضاع خیلی بده.
‫به هر حال، سویچ‌هامو بردار و وارد اتاق ممنوعه شو.
‫جوابا به صورتت زل می‌زنن.
‫رلدا.»
‫دافنی، متاسفم که قبلاً به حرفت گوش ندادم.
‫عیب نداره.
‫حالا چی؟
‫حالا دیگه برای هرچیزی آماده‌ایم.
‫ما دنباله‌روی تو هستیم، دافنی.
‫فقط باید بفهمیم اون طرف در چه خبره.
‫متاسفانه، شما دوتا احتمالا زنده نمی‌مونین.
‫زل می‌زنن به صورتمون. این اصلاً یعنی چی؟
‫یعنی اول من باید برم چون همیشه می‌خواستم برم اون تو.
‫اول اعلاحضرت، بمب بو گندو.
!تو خیلی بچه‌ای، تمومش کن - .بس کنین دیگه! قضیه جدیه -
‫اینم از اصل غافلگیری.
‫اون سر و صدا رو خفه کنید همین الان!
‫فقط باید بریم.
‫باشه. تا سه می شمارم.
‫یک، دو، سه!
‫فقط یه آینه است.
‫چه کلاهبرداری‌ای.
‫تو یادداشتش گفته بود همه جواب ها...
!به صورتمون زل می‌زنن. آینه
‫شاید یه چیز دیگه‌ای هم توش باشه.
‫حتما یه چیزی هست که ما نمی‌بینیم.
‫فکر کنم یه چیزی دارم می بینم.
‫چی؟ چیه؟
‫یه پی‌پی. تو دماغته!
‫من خیلی باحالم!
...بگین که کی هستین
!یا خشم منو بچشین
(Sokka) ترجمه شده توسط ساکا
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar