Elixir & Captain Paran :مترجمین
‫بیدار شو.
‫بیدار شو دیگه.
‫اوی... بیدار شو بابا!
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
‫اینجا کجاست؟ وایسا بینم...
تو منی؟
نه، من تو نیستم... من گین-سانم، می‌دونی؟
‫نه... از نظر تکنیکی، خودتم گین-سانی البته.
چی شد؟ پس من... تواَم؟
‫با اینکه اصلاً نفهمیدم ولی فهمیدم، خدافظ.
‫بابا، نخواب دیگه!
‫ادای بلیچو در میارن، اینجا منظورش اینه که این انیمه نباید مثل گینتاما باشه.
‫آخه ما تو همون گینتاما هم که می‌خوابیدیم، واردِ دنیای ذهنی می‌شدیم!
‫اِهــِـم... گوش کن!
‫طی یک مراسم رسمی، ‫اینجانب «شخصیت اصلی انیمه گینتاما»، ساکاتا گینتوکی،
‫نقش اصلی انیمه «کلاس سوم زی، گینپاچی-سنسه» را به ‫ساکاتا گینپاچی واگذار کرده...
‫و تاجِ شخصیتِ اصلی‌بودن را بر سر تو می‌نَهَم!
طی یک مراسم رسمی؟ این دیگه یعنی چی؟
‫بابا، خودت بگیر دیگه...
‫کل این انیمه به خاطر اون تهیه‌کننده‌ی کــــــــــــونـــی پابرجاست،
‫اونم پیشِ شُرَکای کاریش قُپی اومده که «من قراره گینتامای جدید بسازم»؛ ‫اینجوری شده که الان داریم یه انیمه جدید می‌سازیم.
شریکِ کاری چیه دیگه بابا؟
‫این آبجیایی که من می‌بینم تو همه‌جور فسق و فجوری ‫با اون تهیه‌کننده شریکن الّا مسائل کاری!
‫دارم گینتامای جدید می‌سازما!
ولی فکر کن... آخه آدم می‌ره سراغِ لایت‌ناول گینپاچی-سنسه؟
‫اوماکه به بخش‌های کوتاه و طنزآمیز گفته می‌شه که معمولاً بعد از قسمت اصلی تو مانگا یا انیمه میان.
‫اون لایت‌ناول کلاً یه میم بوده که از چندتا صفحه‌ی ‫اوماکه‌ی مانگا، از 20 سال پیش الهام گرفته شده.
‫بعدشم، اون طرفدارای متعصب مانگای اصلی هارت ‫و پورت کردن که این اصلاً گینتاما حساب نمی‌شه.
‫بعدشم گفتن «این حتی اسپین‌آف حساب نمی‌شه و سرقت ادبیه».
‫غلط کردن! بعدشم، چرا اولِ قسمتِ اول ‫داری این چرت و پرتا رو می‌گی؟!
‫نه، نیّتشون خوبه بابا... ‫این یه سرقت ادبیِ خوبه واقعاً.
‫ولی می‌دونی؟ من بهشون گفتم که این، ‫اونقدرا هم ایده‌ی خوبی نیست و بی‌خیال شین.
‫آخه گینتاما یه پایان تمیز و مشتی داشت.
‫بهشون گفتم: «اگه بخواین با گینپاچی-سنسه اینا پیش برین، ‫شیرینیِ اون پایانو به کام مخاطب تلخ می‌کنین.»
‫پایان تمیز و مشتی کجا بود؟! اصلاً گینتاما که بماند؛ ‫اونا سر تا پایِ دراگون‌بالِ بیچاره رو هم قهوه‌ای کردن!
‫از صدکیلومتری هم تابلوـه...
‫چیزی که قراره پخش شه، گینپاچی-سنسه نیست، گینتاما GTـ‍ه.
‫GT هم قراره مثلاً مخفف گومن‌ناسای، توریاما-سنسه باشه.
‫معذرت‌ می‌خوایم توریاما-سنسه (خالق دراگون‌بال)
گینتاما یعنی روح نقره‌ای (گاهی هم شخمِ نقره‌ای)، اینا برداشتن دراگون‌بالو کردن سیلوربال
‫به من چه؟! شما گینتامایی‌ـا باید برین از توریاما-سنسه معذرت بخواین!
‫آقا، خلاصه... ملّت تو این خیال بودن که انیمه گینتاما برگشته...
‫ولی چیزی که قراره پخش شه، کلاً فرق داره و زدیم تو فازِ ژانرِ مدرسه‌ای.
‫هوادارا گه‌گیجه می‌گیرن بابا... پس ما باید کمکشون کنیم.
‫ما یعنی من...
‫و حضرتِ عالی!
‫الان نشون می‌دیم که من دارم باتـُـنِ نقش‌اصلی ‫رو به تو می‌دم که بفهمن داستان از چه قراره.
‫باتُن یا چوبِ امدادی چیزیه که تو مسابقات امدادی مثل دوی امدادی دست به دست می‌شه.
‫بفرما، اونجا رو می‌بینی؟ اونا هم شروع کردن که باتُناشونو دست به دست کنن.
‫نه... اینا فقط دارن لباس عوض می‌کنن.
‫عواملِ ساختِ انیمه هم دارن باتُن دست به دست می‌کنن.
‫اونا که ریدن!
‫گیرنده زیر بارِ وزنِ باتُن به چُخ رفت!
‫اون‌ بیچاره‌ها فقط قراره زیر بار فشارِ کارگردانا له شن!
‫در هر صورت، کلی از بچه‌های سازنده‌ی گینپاچی-سنسه، ‫باتُنشونو دست به دست کردن، اگه بگیری منظورو...
‫چه بلایی سرشون اومده؟!
‫قبل از اینکه من و تو باتُنو دست به دست کنیم، ‫اصلاً چیزی از این انیمه باقی نمونده!
‫بابا واسه همین می‌گم... اگه ما نقشِ اصلیا باتُنو رد نکنیم...
‫هر کی هست و نیست، کلاً به چُخ می‌ره.
‫ببین... حتی شینپاچی و کاگورا هم رفتن تو کارش.
‫اوی! واسه چی گذاشتی باتُنو تو لایو-اکشن دست به دست کنن؟!
‫وایسا... واسه نتفلیکس هم سفره پهن کردین؟!
اوولوشن یعنی تکامل
‫این دیگه گینتاما GT هم نیست... ‫شما کلاً زدین تو کار گینتاما اِوولوشن!
‫چاره‌ای نبوده خب...
‫تو این دوره‌زمونه اگه سریع باتُنو نرسونی دستِ بازیگرای هـــــــالیوودی،
‫از پول خبری نیست و بیچاره شدی رفته.
‫این بدترین چیزیه که می‌تونی اینقدر سرسری در موردش حرف بزنی!
‫همینه که هست...
بدین‌وسیله، این باتُنو بگیر شافت کن... باشه؟
‫اینکه فقط ویفرِ ذرته!!
خواب بود؟
‫سنسه...
می‌شه دیگه برنامه رو شروع کنیم لطفاً؟
‫اگه من خدا بودم...
‫دوره‌ی جوانی رو در انتهای عمر قرار می‌دادم.
‫اگه من خدا بودم... چیز می‌شد...
‫پارفه شکلاتی رو در منوی کافه‌تریای مدرسه قرار می‌دادم.
‫کلاسِ سوّمِ زی...
‫الفبای ژاپنی «زی» نداره، مجبورن بگن «زویی».
‫گینپاچی-سنسه.
‫خب... بذار بریم سر اصلِ مطلب، ساکاتا-سنسه.
‫دانش‌آموزای کلاست، یعنی کلاس سوم زی...
دفتر مدیر
‫از نظر نمرات درسی، بدجوری داغونن!
‫وقتی می‌بینیشون، می‌گی: «اینا واقعاً نمره‌ی امتحانن؟»
‫ آدم فکر می‌کنه، میانگینِ سنّیِ یه‌مشت کمِدین‌ـو داره می‌بینه!
‫دیگه اینو بگیر و خودت تا آخرش برو...
‫هر دفعه امتحان می‌دن، همین آشه و همین کاسه!
‫این چیزا رو... خودم می‌دونم... ‫هرچی نباشه معلمشونم.
‫ساکاتا-سنسه، این مسئله رو جدی بگیر، لطفاً!
‫چشــــــــــــم...
حالا می‌گی چیکار کنم... رئیس؟
‫از نظر تکنیکی، مدیر هستن!
‫تکنیکی و اینا رو ولش کن!
‫اینجا مجبور می‌شیم کـــــه... ‫اقدامات شدیدی رو اعمال کنیـــــم.
اقدامات شدید؟
‫تو امتحانای هفته‌ی آینده، بعد از تعطیلی...
‫تمام دانش‌آموزات باید حداقل تو یه درس، یه نمره‌ی بالای 80 بیارن.
‫اگه نتونن این کارو بکنـــــــــــــــن...
‫تمام کلاس سوم زی باید تو کلاس جبرانی آخر هفته شرکت کنن! و اینکــــــــه...
‫از حقوق تو... 20% کسر می‌شه!!
‫کسر می‌شه!
‫گفتی 20% کسر می‌شه؟!
‫آی آخ آی آخ آخ...
‫بی‌شوخی... مسخره‌بازی در نیار...
‫باشه گرفتم... مدیر کلّه‌خونی...
‫نه... خودت بودی که سرمو خونی کردی.
‫باشه... ترتیبشو می‌دم... نه... ترتیبشونو می‌دم.
‫من با کلاسِ جبرانی تو روزای هفته و حتی آخر هفته هم موافقم...
‫ولی فقط با 10% کسری حقوق برای خودمم موافقت می‌کنم، شخصاً.
‫الان داری ادای خوبا و کلفتا رو در میاری، ‫ولی دیدم با «کسر حقوق» چه حالی شدی.
‫ولی خودمونیم، مدیر... پیشنهادِ ساکاتا-سنسه هم بد نیست.
‫اگه تو روزای هفته هم واسه‌شون کلاس جبرانی بذاریم، بد نیست.
‫اینقدر با مدیرت صمیمی نشو، معاون!
‫آه، شرمنده... باید ببخشین.
واقعاً با این پیشنهاد مشکلی نداری؟
‫شخصاً مشکلی ندارم، فقط اون 20% ـو بکن 10%.
بیخیالِ حقوقت نمی‌شی، نه؟
واسه چی بیخیال شم؟
‫فعلاً... مستر بلاد...
خون
‫عه‌وا... عجبا... بابا خودت آنتنمو کندی!
‫خوب شد... خیلی مشتاقم نمره‌ها رو ببینم...
‫کلاس سوم زی و گینپاچی-سنسه.
‫همونطور که شنیدین...
‫همگیتون باید تو امتحانات بعد از تعطیلی، ‫حداقل یه نمره بالای 80 بیارین.
‫چـــــــــــــی؟!
‫نفله! زنیکه‌ی خونه‌دار کُلفَت!
‫واسه چی برداشتی، سوسیس اختاپوس-سامای منو خوردن آرو؟!
‫هه... ببین سر یه سوسیس مسخره چیکار می‌کنه. ‫خفه شو، بذار باد بیاد!
‫یالا بیارش بالا! نفله!
اوی... گوشتون با منه؟
‫تو ولایت ما، از قدیم گفتن...
‫«سوسیسو با هم بخورین...
‫نخونده و ندیده هم چیزی رو امضا نکنین»
‫می‌گم، سوگو...
‫اون گوشی...
مال من نیست احیاناً؟
‫چرا هست...
داری با گوشی من تو برنامه‌ی دوستیابی ثبت‌نام می‌کنی؟
‫به عقلِ تو که امیدی نیست هیجیکاتا-سان... دارم کاری می‌کنم ‫که آخرش با همون مایونز عروسی نکنی.
‫که اینطور... خیلی هم ممنون...!
‫ عوضی! کی همچین‌چیزی خواست؟!
‫عه... جواب داد...
‫مسخره نشو! پسش بده، کثافت!
‫اوتائه-ســــــــــــــــــان!
‫وای... به زیبایی و دلفریبی همیشه!
‫لباس ملوانی هم که بپوشی، انگار طلای 24 عیار تنت کردی!
‫می‌شه اینقدر «اوتائه-سان، اوتائه-سان» نکنی؟ ‫خیلی دِمده شده.
‫آخه ما الان کلاس سوم دبیرستانیم.
‫پس چطوره که... تائه-پان صدات کنم؟!
‫مگه من از این خاله‌های تو تلویزیونم؟ می‌کشمتا.
‫پس... تائه-پویو!
‫می‌کشمتا...
‫پس، تائِنتین-تائه!
‫خفه‌خون بگیر!
‫خدا!
‫هوم!
‫بی‌نظیر شد.
‫ای بابا!
‫به غیر شیفتِ شب، هیچ کارِ پاره‌وقتی نیست ‫که هرساعت بالای 1000 ین بدن!
‫خب... تو امتحانا موفق باشین... همین.
‫وایسا! همین و زهرمار و همین!
‫واسه چی رفتی الکی قرار گذاشتی؟!
‫بچه‌ها، یکم گوش کنین! ‫اصلاً شنیدین سنسه چی گفت؟!
‫عــــــــه؟!
امتحان؟
چی داری می‌گی واسه خودت؟
‫برو بگو «کلاس جبرانی» کنسله!
‫مسخره‌بازیشو در آوردی، تف!
فکر کردی اگه فقط مجازات خودتو سبک‌تر کنی، دیگه همه‌چی اوکیه؟
‫اگه ساکت مونده بودی، حداقل روزای هفته رو مجبور نبودیم بیایم کلاس جبرانی!
‫اگه بخوای همین عصری‌های روزای هفته رو هم بگیری، ‫نمی‌تونم الیزابتو ببرم پیاده‌روی!
‫نمی‌تونم برم سر کار!
‫خفه‌ شین بابا، عوضیا!
‫نشنوم نق بزنین!
‫هیس!
‫از بس شماها خنگ و خُلین ما به این روز افتادیم.
اصلاً حالیتونه که اصلِ مجازات مال منه؟
‫نگفتن همه‌ی نمره‌ها که... ‫فقط کافیه یه درسو 80 بگیرین.
‫یکم دل بدین به درس!
‫من به شماها باور دارم.
ها؟
‫گوش کنین...
‫شماها یه مشت پرتقالِ گندیده‌این! وای ریدم!
‫بابا، تکیه کلامو درست ادا کن!
‫این انیمه پارودی سریال کینپاچی-سنسه‌ست که قدیم پخش میشده. ‫اونجا معلمه می‌گفته که «شماها که پرتقال گندیده نیستین!»
‫بگو غلط کردم! همین الان به تاکدا تاتسویا بگو غلط کردم!
‫خب... جلسه‌ی استراتژیکو آغاز می‌کنیم.
نه مو بلند، نه الوات
‫سنسه!
‫اون جمله‌ی «نه موبلند، نه الوات» به نظر ‫شبیه پوسترای استخدامیِ بندای موسیقیه.
منظورتون اینه که من از همین الان رَدَم؟
‫آره... با اون گیسات حتماً ردی.
‫راستی کلاه‌گیسه اون؟ ‫یا بتراش یا کلاه‌گیسو بردار.
‫سنسه، اینو گزارش می‌کنما.
‫سنسه! من گیتائو بالاتر از بقیه می‌گیرم! میشه عضو یه بند شم؟!
‫تو اول 20 بار بنویس «گیتار» تا ببینیم چی میشه.
‫سنسه، من شاهد بودم که خیلی از موزیسین‌ـا بعد کنسرت سازشونو شکستن.
‫اگه قراره اینجوری بشم، دوست دارم به‌جاش قلّک خوکیمو بشکنم.
‫اون، پس‌اندازِ مایونزم بود!
‫وایسا بینم! تو چیکار کردی؟!
‫چه اشکالی داره... بشکن بره.
‫خواننده‌ی بندو اوتائه-سان بذارین!
بذارین آهنگای شاد و مفرّح بخونه که کیف کنیم و سینه روــــ
‫خیلی شرمنده که سینه‌هام ورقلمبیده نیستن!
‫نه نه نه نه... منظورم این نبود...
‫هی!
‫بس کنین بچه‌ها! اصلاً بحث ما امتحانه!
‫واسه چی دارین بند تشکیل می‌دین اصلاً؟!
اوی... کی این بحثو شروع کرد؟
‫بابا خودت بودی! خودِ خرت نوشتی «نه موبلند، نه الوات»!
‫خفه شو باو... من فقط می‌خواستم یکم جالب بنویسم.
‫الان مگه وقت جالب‌بازیه؟!
عه‌هه‌هه... که اینطور...؟
یعنی داری می‌گی که داستانو جدی بگیریم؟
‫باشه... گرفتم... دیگه جدی می‌گیرم.
‫بحث مرگ و زندگیه... اصلاً شوخی نداریم.
‫از نظر تکنیکی، 80 بگیرین... ‫به هر قیمتی که شده.
‫یعنی واقعاً هرطوری که می‌شه.
‫هرطوری که امکانش هست و نیست!
‫می‌گم... سنسه... این یعنی...
‫واضح و روشن گفتم.
‫تقلّب کنین.
‫تقلّب؟!
‫اگه تقلّب کنین، 80 می‌گیرین، همونطور که از بچه آب‌نباتشو می‌گیرین.
‫سنسه، این کودک‌آزاری آرو!
‫این یه اصطلاح بود، مغزِ تو پر پِهِنه، خالیش کن.
‫ولی سنسه... تقلّب که واقعاً...
‫چقدر خری تو... اینجا داریم واسه امتحان استراتژی می‌چینیما.
‫که مساوی است با استراتژی تقلّب.
‫وایسا، خیلی عجیبه این معادله‌ت!
شین-چان...؟
آبجیوه؟
‫تو چطوری اسم خودتو می‌ذاری مرد؛ ‫بعد حتی نمی‌تونی تقلّب کنی؟
‫نه... اینکه داری تقلّبو به مردونگی ربط می‌دی، ناجوره.
از عواقبش می‌ترسی؟
‫آبجیوه!
‫الان وقتِ های و هوی نیست!
‫برو دو تا شخم بخر، شینپاچی!
‫شین‌پاچی!
‫شین-چان...
‫آه، ولی...!
چـ ـــ چیزی فرمودین؟
‫هِدورو-سان!
‫هی، دارین به تقلّب اوکی می‌دین؟! ‫فکر نمی‌کردم تو فازِ کارِ تیمی باشین!
‫آه، باشه فهمیدم...
‫اگه با کلاس همکاری کنی...
‫تو جشنواره‌ی مدرسه، از آیدل تراکادو تسو دعوت می‌کنیم.
‫چومه! چومه چومه چومــــــــه!
‫پشمام... پس تو جلسه‌ی عوامل انیمه پیشنهادشو می‌دم.
‫دیگه که مشکلی نداری، ها؟!
‫من و مشکل...؟ من گه بخورم!
‫کصخلای خر! یه راه تقلّب پیدا کنین که گیر نیفتین...
‫تا خود روز جنگ لودوس!
‫اشاره به مانگای Record of Lodoss War
‫بسیار خب...
کسی ایده‌ای چیزی داره؟
‫سنسه...
‫در ابتدا باید با یک جسم سخت بکوبیم پسِ جمجمه‌ی مراقب امتحان...
‫یا ایشان را با کلروفورم بیهوش نماییم.
‫ایده‌ی دیگه‌ای نبود؟ ایده...
‫من یه حرفی دارم... حس می‌کنم یه چیز مهمو فراموش کردیم.
چی شده؟ چی شده؟ الان فکر کردی کارآگاهی، درستکارِ باکره‌ی چارچشم-کون؟
‫باکره؟ تو الان گفتی باکره؟!
‫ادامه بده، درستکارِ باکره‌ی چارچشمِ جادوگر-کون.
‫فکر نکنین من قراره تا 30 سالگی باکره باشما!
‫داشتم می‌گفتم... اول باید تصمیم بگیریم که تو چه درسی تقلّب کنیم.
‫در ضمن... اگه ندونیم که تو امتحان چه‌جور سؤالایی میاد...
‫فکر نکنم کاری از پیش ببریم.
حرفایی که زدمو... متوجه شدین اصلاً؟
‫می‌گم... شینپاچی-کون جون...
‫فکر نکنم راهی باشه که بتونیم سؤالای امتحانو گیر بیاریما.
گینپاچی-سنسه... مگه سؤالای ادبیاتو خودِ شما طرح نمی‌کنی؟
‫نه... اینجور مسائل... فقط واسه معلمای نرمال صادقه... ‫نه مثل من که فقط یه کمدینم.
الان داری تأیید می‌کنی که نرمال نیستی، درسته؟
اگه فرض کنیم که داستان همینه چی، شینپاچی-کون؟
نگو که می‌خوای بگی... هیچ راهِ تقلّبی... وجود نداره... ها؟
‫خب... آره اینجور که بوش میاد.
که اینطور... پس تقلّب نمیشه، ها؟
‫راست می‌گیا...
‫اگه سؤالا رو ندونیم...
عمراً بتونیم واسه خودمون تقلّب بنویسیم... مگه نه؟
‫راست می‌گیا...
‫گمشو بینم، الاغ!
‫حالا چه گهی بخوریم؟!
‫من هرچی داشتم رو تقلّب بسته بودم!
‫چه می‌دونم!
‫خب... حالا که کار به اینجا رسیده... ‫فکر کنم باید درس بخونیم.
‫اونقدر می‌خونیم که یه 80 تر و تمیز بگیریم!
‫ولی بازم... اگه قرار به تقلّبم نباشه... ‫قراره کدوم درسو بخونیم؟
چرا «انگلیسی»... نخونیم؟
انگلیسی؟
‫بله... راستش تو امتحان انگلیسی...
‫حتماً سه تا سؤال از کتابای کمکی که داریم، میارن...
‫اگه فقط اونا رو حفظ کنیم...
‫20 نمره‌مون تضمینیه.
‫ولی من انگلیسیم خیلی ضعیفه.
‫چرا چرت می‌گی؟!
‫تو با این لهجه‌ت باید از همه‌مون واردتر باشی!
‫آدما رو با ظاهرشون قضاوت نکن، مرتیکه‌ی چارچشم هالو!
‫دیگ به دیگ می‌گه روت سیاه!
‫باید انگلیسی بخونیم!
‫حداقل می‌دونیم 20 نمره‌ش از کجا میاد!
‫اینجوری فقط 41 نمره می‌مونه!
‫60 نمره می‌مونه! 60 نمره! ‫باید از کلاس اول دبستان بخونیم!
‫جدی می‌گم، بچه‌ها! اگه حسابی بخونیم، نمره میاریم!
‫ای‌ول! بیاین دیگه وقتمونو الکی هدر ندیم.
‫با ایده‌ی شینپاچی پیش میریم.
‫گوش کنین، عوضیا...
‫تقلّبو کلاً بیخیال شین.
‫همگی با هم کار کنین.
‫همکاری کنین، سخت بخونین...
‫هدفتونو بذارین روی 80 نمره؛
‫و برای موفقیت... محکم گام بردارین!
‫چشم!
‫فقط یه‌ذره درس خوندن...
و همگیشون اینجوری به فنا رفتن؟
‫من که نمی‌گم عین بلبل حرف بزنین!
‫فقط باید سؤال و جوابای کتاب کمکی رو حفظ کنین!
‫اوی... بهیار کلاس!
منو خواسته بودین، سنسه؟
‫تو قراره نماینده‌ی بهیاری کلاس باشی.
‫اول برو ترتیبِ اون گوریلی که اونجاستو بده.
تـ ــ ترتیب؟
‫ترتیبِ کونمو بده؟!
‫طبِ نینجایی.
‫اون تو کونِ من؟! جدی تو کونِ من؟!
نه نه... وایسا یه لحظه! ترتیب... نینجا... کون من؟
‫مادرجان!
‫ای...
‫خــــــــــــدا!
‫خب... دل بدین به کار، بچه‌ها...
‫وگرنه، نماینده‌ی بهداریمون میاد ترتیبتونو می‌ده.
‫چشم!
‫می‌گم... ساکاتا-سنسه؟!
‫می‌شه ترتیب منو هم بدین؟!
‫تا تهِ اعماقش... مثل قدیما!
‫مثل کدوم قدیما، ها؟!
‫تو داستان سکسی‌ای که تو نت آپلود کردم...
‫سنسه همیشه تا تهش می‌ره...
‫این فن‌فیکشن‌بازیا رو تموم کن، زنیکه‌ی ناتّویی!
‫فن‌فیکشن یعنی طرفدار یه انیمه یا فیلم باشی، بعد واسه خودت بهش داستان اضافه کنی و اینا.
‫خلاصه... با اینکه جاده ناهموار و پر از چاله‌چوله بود...
‫ما یه هفته سخت تلاش کردیم ‫و کل کتابِ کمکی رو حفظ کردیم...
‫تا اینکه به روز امتحان رسیدیم.
‫وایسا بینم... این سؤالا که کلاً فرق دارن!
‫عه؟! این سؤالا چرا اینجورن؟! خیلی سختن!!
‫حتی یه دونه سؤالم از اون کتاب کمکی که حفظش کردیم، نیومده!
‫اصلاً نمی‌فهممشون!
‫نوش جون! کتک بخور!
‫کی گفت تو گه بخوری؟! سر به سرم نذار!
‫20 نمره رو از کدوم سوراخت در آوردی، الاغ؟! ‫یه صفرِ کله‌گنده نصیبمون کردی!
‫وقتی نمی‌دونی، گه نخور!
‫بمیر.
‫اگه به جاش کار کرده بودم، الان یه ذره کاسب بودم!
‫شین-چان... ازت ناامید شدم.
‫من می‌رم گزارشتو می‌دم!
‫وایسین... چرا الان؟!
‫الان که این‌همه با همدیگه برای یه هدف جنگیدیم؟!
‫خفه شو! کی مرده و از کونِ پاره‌ت خدا ساخته؟!
‫شکایت می‌کنم!
‫بهتره خودتو آماده کنی.
‫ببخشید که وسط وحشی‌بازیای مدرسه‌ایتون مزاحم شدم.
چیزی می‌خواستین؟
‫مگه معلوم نیست؟!
‫اومدم به شما بدبختای بیچاره بخندم.
‫شماها قراره از همین امروز بعد از مدرسه، ‫اینجا بمونین و تو کلاس جبرانی شرکت کنین.
‫و ساکاتا-سنسه هم...
‫10% کسری حقوق نصیبش می‌شه!
‫اون مورد باید بررسی شه...
‫موندم چرا این سری، سؤالای انگلیسی تا این حد سخت و وحشتناک بودن...
‫یه‌جورایی انگار می‌دونستین که قراره کلاس سوم زی روی انگلیسی تمرکز کنه.
‫همه‌ش کار خودت بوده، نه؟ ‫تو به معلمای انگلیسی دستور دادی که...
‫امتحانو اینقدر سخت و وحشتناک بگیرن، آره؟!
‫با چه مدرکی این حرفو می‌زنی؟!
‫او-اوی... تو... آ-آ-آ-آ-آ-آ-آ-آسیب جسمی ممنوعه‌ها!
‫سنسه، این کارو نکن!
خب... جناب مدیر... این دوربین مداربسته چی می‌گه اینجا؟
‫خب، چیزه... مـ ــ مــ ــ مــ ــ مــ ــ من...
‫فیلم گرفته... دیگه نمی‌تونم عروس آرو!
‫به خاطر این‌ جرم تو بد دردسری میفتی!
‫ازت شکایت می‌کنم!
دوربین مخفی گذاشتی تو کلاس؟
‫اشکالی نداره که من اینو به هیئت مدرسه یا کمیته‌ی ‫لباس فرم و اینجور مزخرفات و اینا گزارش کنم؟
‫هان؟! این چیزا که مهم نیست!
‫مدرکی ندارین! پیروزی با منه!
‫من کله‌گنده‌ی اینجام... پس فدراسیون کهکشــ... نه، هیئت مدرسه هم طرف منه!
‫عوضی...
‫ســ ــ سنسه!
‫دیگه کافیه.
‫خـ ــ خانم رئیس...
‫کم‌کم داشتم نگران می‌شدم که توی قسمت اول نباشی.
‫مدیر... دیگه هرچی آزار رسوندی، بسه.
‫من می‌دونم که معلمای انگلیسی رو کشوندی تو دفترت...
‫و بهشون دستور دادی که امتحان انگلیسی رو فوقِ سخت بگیرن.
‫تمامِ مدارکش هم رو این ضبط شده.
‫دیگه نمی‌تونی قسر در بری!
‫گینپاچی... انگار مدیر حسابی از دستت شاکیه.
‫آخه تو مغزش نمی‌گنجه که با وجود گشادبازیا و کسالت‌بار بودنت ‫دانش‌آموزات اینقدر دوستت داشته باشن.
‫واسه همین این نقشه رو کشیده بوده که بین تو و دانش‌آموزات اختلاف بندازه.
‫دیگه نبینم با خودتون دعوا کنینا!
‫کلاس جبرانی برای کلاس سوم زی و کسری حقوق برای گینپاچی، لغو می‌شه.
‫اگه خانم رئیس اینجوری می‌خواد، چاره‌ای نیست. ‫شنیدی که خانوم چی گفت؟
‫بـ ــ باشه.
‫خب... این سری شکست مفتضحانه‌تو قبول کن.
‫اوی... تو توی تیم منیا!
‫چرا یه‌جوری رفتار می‌کنی که انگار داشتی رد می‌شدی از اینجا؟!
‫بابا، اینقدر داغ نکن، رفیق.
‫بابا، مگه نمی‌گم با من صمیمی نشو!
‫سنسه...
‫تو... معمولاً قیافه‌ت به معلم‌بودن نمی‌خوره...
‫ولی... این سری... به نظرم یکم معلمِ باحالی بودی.
‫راستی، مدیر... یادت نره که طبق گفته‌ی خانم رئیس، 10% به حقوقم اضافه کنی.
‫تو گه خوردی که من 10% حقوقتو زیاد کردم!
« فیلم یار – مرجع دانلود فیلم و سریال » [ FilmYar ]
ویفر ذرت
شاهزاده ها تا (شازده باکا) مدیر دبیرستان گینتاما
پیشکارِ خالی (نوکر شازده باکا) معاون آموزشی
ساکا تا گینپاچی معلم مسئول کلاس سوم زی همچنین یکی از معلمین ادبیات ژاپنی
لا و اند پیس عشق و صلح
‫خب... این شما و این انیمه گینپاچی-سنسه.
‫اون عواملی که گینتوکی تو مقدمه ازشون حرف زد واقعاً واقعی‌ان.
هیـجیکا تا توشیرو عضو کمیته انضباطی مدرسه
اوکیتا سوگو
کوندو ایسائو نماینده ارشد کمیته انضباطی مدرسه
اوتائه خواهر بزرگ شینپاچی
کاتسورا کوتارو مبصر کلاس
هاسه‌گاوا تایزو ماداعوی کلاس
الیزابت
فرم گزارشات و شکایات دمِ دسته
همسایه‌ی آنها هِد ورو
روی همه‌شون نوشته حاوی شکر
فرمانده ارشد ارتش هواداران
راهی پیدا کنید که بدون به‌چخ رفتن بتوانید تقلب نمایید
این اطلاعات ‫چند درصد موثقه؟
‫فرداش، بعد از زنگ مدرسه...
نماینده بهداری کلاس
ساروتوبی آیا مه
رئیس هیئت مدیره مدرسه اوتوسه
‫روز امتحان...
کاگورا
کاترین
مونه
شیمورا شینپاچی
‫مرگ بر سوتی!
قسمت دوم مردم می‌تونن قیافه‌شونو عوض کنن ولی نمی‌تونن کسی که هستن رو تغییر بدن به اضافۀ دو بخش دیگه
قسمت اول معلمای کلاس تقویتی عاشق اینن که بگن ‫ «هدفتون هفتاد باشه، نه صد»
‫باتُنی که اون یارو داد دستمون، ‫خیلی سنگین‌تر از حد انتظارمه.
‫هوادارای خوشگل گینتاما
لطفاً هوامونو داشته باشین
حاوی شکر
خجسته باد این پیروزی
حاوی شکر
‫کارمون که باهات تموم شد، ‫فقط یه صفر ازت جا می‌مونه
بسّه دیگه
‫این اطلاعات ‫چند درصد موثقه؟
تراکادو تسو
‫گینپاچی سنسه
چگونه پیرمردان پولدار را بتیغیم
دبیرستان گینتـاما
شاهزاده هاتای کبیر